İctimai nəqliyyatda xidmət keyfiyyətinin ölçüləməsinə dair sorğu keçiriləcək “Pandemiyaya qarşı mübarizədə QHT və medianın intensiv əməkdaşlığı faydalı və zəruridir” – MÜSAHİBƏ! Şura “Pandemiya ilə mübarizədə Şuranın maliyyələşdirdiyi layihələrin rolu, ictimai qınaq və ictimai nəzarətin gücləndirilməsi” mövzusunda onlayn konfrans keçirib Xaqani İbrahimov: Büdcə xərclərinin səmərəli istiqamətlərini formalaşdırmaq üçün hökumət əsaslandırlımış büdcə-vergi sistemi həyata keçirir.
Hərəkat “Ordumuz qürurumuzdur” mövzusunda beynəlxalq konfrans keçirib “Bir inci saflığı varsa da suda Artıq içiləndə dərd verir su da..” Azay Quliyev QHT nümayəndələrinə müraciət etdi Ermənistandakı son hadisələr Paşinyan hakimiyyətini ifşa edir
Yeganə çıxış yolumuz yenidən həmrəy olmaq və qaydalara əməl etməkdir. AŞPA pandemiyasının vaksinini... Azərbaycan Vətəndaş Hərəkatının Məclisinin toplantısı keçirilib Sinestezi ilə reallığa fərqli bax



» » Rəhimin cənub xatirələri


Rəhimin cənub xatirələri

30-06-2016, 20:58
Oxunma sayı: 808
Rəhimin cənub xatirələri

Səhər saat 6-da şəhərin mərkəzində, Bakıxanov körpüsünün yanında “Karvansaray” adlanan yerdən yola düşdüm. İlk dəfə idi ki, İrana Astara tərəfdən keçəcəkdim. Keçən il Təbrizə gedəndə Biləsuvardan keçmişdim. Bakıdan Azərbaycan Astarasına taksilər adambaşı 15 AZN-dən aparır. Nəyə görə Azərbaycan Astarası dedim, çünki sərhəddi keçəndən sonra İran Astarası başlayır. İran Astarası daha çox şəhər tiplidir, əhalisi də çoxdur.
Yasamaldan bir ailə də mindi – ata, qız, nəvə. Daha sonra bir iranlı ağa. Sakit adama oxşayırdı. Yol boyu səssizlik oldu. Hərdən sürücünün asta sürməsinə görə xanım deyinirdi, sürücü də maşında uşağın olmasını bəhanə edib cavab verirdi. Nəhayət Astaraya çatdıq. Əlimdə cəmi bir çanta var idi. Sərhəd keçid məntəqəsinə gəldim. İnsanlar çox, qapılar bağlı. Sıra mədəniyyətindən danışmıram, qadın, uşaq, qoca bilinmir. Hər kəs bir-birini tapdayır, keçmək istəyir, yüksək səslə danışır, dalaşır və s. Pozitiv heç nə görmək olmaz.
Bir nəfər mənə yaxınlaşdı və bir neçə paket verəcəyini dedi, İrana keçirəndən sonra deyilən adama verirsən və hər paket qarşılığında 10 AZN alırsan. Təbii ki, razılaşmadım. Heç bir zaman sərhəddi keçəndə digər birinin çantasını götürmərəm, qaldı İrana keçəndə bağlı paketi. Elə bu kişidən güclə canımı qurtarmışdım, gördüm bizimlə bir maşında gələn iranlı ağa çantaları əlində dayanıb. Yaxınlaşdım, bir yerdə dayandıq. “Adam-adamın üstündə” deyimini ilk dəfə orada gördüm. Həqiqətən bir-birlərinin başına çıxırdılar.
Yenidən bir nəfər yekəpər bir kişi ( adının əvvəli Ağa ilə başlayırdı ) iranlı ağaya yaxınlaşdı. “ Buralar mənlikdi ! Hörmət elə keçirim səni qabağa !” Dəmir qapıların olduğu yerə qədər çox adam var idi, amma soldan dəmirlə bağlanmış bir dəhliz açıq idi və ora ilə qapılar tərəf “turba” ilə ayrılmışdı. İranlı ağa bizim Ağa... ilə razılaşdı və dedi ki, mənə də kömək eləsin. Bizim Ağa... bizi bu “turbadan” keçirib qabağa gətirdi. Qapının ağzında insanlar dayanmışdı, onlardan biraz kənara çəkilmələrini xahiş etdi, bizə yer açıldı, kömək elədi “turbanın” üstündən düz qapının ağzına düşdük. Çantalarımızı da arxamızca. Amma bizi qoyub getmədi, hələ böyük cüssəsiylə bizə qapıdan keçməyə də kömək edəcəkdi. Kişi dayanmadan danışır, özünü tərifləyir, “burda hamı məni tanıyır, buralar mənlikdi” – deyirdi. Sonra biri də gəldi. Bu dəfə iranlı olan biri. Bizim iranlı ağaya şəxsiyyət vəsiqəsini göstərdi, münasibət yaratdı. Bizə işi düşəcəkmiş. Və qapılar açıldı. O zamana qədər “qara keçiddən” keçdiyim üçün vicdanımı günahkar sayırdım. Qapılar açılandan sonra gördüm ki, orda ən vicdanlı bir mənəm bir də iranlı ağa...

Ardı var...

Rəhim Qədirov

Respublika.info
Sosial şəbəkələrdə paylaş: